Lá Altaithe: Féile Lae ... a Leanann Ceithre Lá!

Is í seo an fhéile is mó sa tír seo gan dabht. Bíonn seans ag beagnach gach éinne tamall a chaitheamh gan stró, lena chlann nó lena chairde. Bhí sé an deas anseo, tháinig cairde chugainn i gcomhair Lá Altaithe (níl aon gaol againne anseo) agus os rud é gur Sasanaigh iad ár gcairde (agus iad gan gaol ar bith sa tír seo chomh maith) tá saghas traidisiúin eadrainn anois agus tagann siad chugainn gach bhliain. Rud eile a dhéanaimid ná dul le cheile chuig scannán le cheile, gach ré bliain bíonn ceann nua sa sraith James Bond… mar sin ar aghaidh linn go Quantum of Solace. Ní raibh sé ach ceart go leor, bhaineas taitneamh as ach sílim go raibh Casino Royale i bhfad níos fearr áfach ach bhí na Milk Duds go maith. Ansin cúpla lá ciúin aige baile, laethanta na leabhar i bhfianaise na tine. Bhuail cairde eile isteach orainn ón bpub oíche Aoine agus dís eile oíche Shathairn, bhí oícheanta breátha againn leo…… bia blasta agus fíon go leor. Gan uaireadóir, gan dialann, gan liosta…. An deas.
Anois seo chugainn Féile na Nollag agus fáilte mhór roimh an sneachta.

Ne le Dis a Personne (Ná hAbair l'Aoinne)

Bhíos ar turas seachtaine agus seachas an aimsir bhí gach rud go breá! Bhaineas an-taitneamh as Montreal, b'fhada an la ó chualas teanga na Fraince agus bhí orm éist go gear an cor rud beag a tuiscint, anois is arís d’éirigh liom agus bhíos sásta le sin. Ar theacht abhaile dom chonaic go raibh scannán tri mheán na Fraincise, Ne le Dis a Personne (Tell No One) ar siúl i m’amharclann áitiúil, Jacob Burns Film Center agus os rud é go bhfuilim i mo Francophone anois chuaigh me oíche Domhnaigh chun é a fheiscint. Molaim go mór an scannán seo, fiú múna bhfuil focal franchise agat mar tá fotheidil an mhaith ann, (bheinn caillte amach is amach gan iad in ainneoin mo chúpla focal!) Ta an scéal casta agus suimiúil bunaithe ar leabhar a scríobh Harlan Coben.

Gnéas agus an Chathair

Chonaic an scannán seo aréir! Nílim thar dul chuig chickflic riamh!

Tháinig an ceathrar againn (mná ar ndóigh) le cheile in Otto agus bhí cúpla deoch againn, bhíomar ag baint an-sásamh as an tréimhse seo sa phub gur imigh an t-am go tapaigh uainn agus theip orainn dul chuig an ceann luath sa tráthnóna. Is cuma a cheapamar, agus sinn ag cur isteach ord ar bhuidéal eile, beidh sé ar siúil arís i gcionn uair. Ach OMG d’imigh an uair sin chomh tapaigh go raibh orainn rith amach sa deireadh. Ar aghaidh linn chuig an amharclann atá gar do Union Square, turas 10 nóiméad ag siúil ach nuair a bhíonn brú ort glacann sé is bhfad níos faide ná sin…. ana aisteach! Ach bhíomar in am ní raibh ach na fógraí uile fós ar siúil nuair a thiteamar isteach inár suíocháin.

Bhuel, bhí an scannán ana ghreannmhar in amanna ach déarfainn go mbeadh ort a bheith mór le na carachtair cheana féin ón sraith teilifíse….. gan an cúlra sin a bheith agat bheadh sé amaideach go leor. Bhí cuma níos sine ar na haisteoirí go léir (in ainneoin an botox srl) agus an téama céanna, Cinderella ag iarraidh teacht ar a prionsa, ach ní raibh díomá orainn faoi sin, bíonn an téama sin sna chickflix de gnáth…is maith liom na príomh carachtair ach amháin Miranda, agus ní maith liom an t-aisteoir seo (Cynthia Nixon) ach oiread, fiú aon uair a fheicim mé í sa sraith ní maith liom í ná a geáitsí …nó an tslí ina labhraínn sí nuair a bhíonn sí ag ithe? Forc nó scian san aer agus a béal lán… Ugh. …Cuireann stuif mar sin déistin orm.
Agus sinn ag siúil i dtreo Union Square ar shráid 11 tar éis an scannáin chonaiceamar go raibh ruaille buaile os comhair Webster Hall…”Cad atá ar siúil anso anocht? “ a d’iarr duine againn ar cheann des na bouncers, “Are we missing something?” “Ah… teir abhaile a mhná uaisle, ní oirfeadh sé seo libhse” a dúirt sé go deas cairdiúil cé go rabhamar taobh istigh an bharacáid in ionad taobh amuigh ….. “Tá an iomarca éadaí oraibh” a scread duine óg éigin sa dream a bhí bailithe ansin (cheapas féin go raibh cuma breá gnéasúil orainn go léir….) Rith sé liom ar an bpointe go raibh dj Tiesto ann an deireadh seachtaine seo. Beidh Eoghan ag dul ann anocht lena chairde. Tá sé ag súil go mór leis an eachtra le cúpla mí anuas. Ceol techno amach is amach.

Ní raibh seans againn Post Mortem ceart a bheith againn go fóill mar bhí orm rith chun traein a fháil beagnach díreach ansin. Níl rud ar bith le déanamh ach teacht le cheile arís ……..b’fhéidir in Otto arís?

The Bucket List

Chonaic mé a scannán seo le déanaí. Ní raibh sé go dona, agus is maith liom na haisteoirí sin chomh maith, cé nach raibh cuma ró tinn orthu agus ailse ar an mbeirt acu, mar dhea, Smaoineamh maith é liosta sin a bheith déanta i bhfad roimh an pionós báis a fháil de dheasca tinneas éigin.
Ach nach bhfuil pionós báis againn uile ach go háirithe?
Anois ní hamháin go bhfuil orm teacht aníos le mo rúin na h athbhliana ach tá orm teacht aníos le mo liosta.
Deireadh m’athair agus é ag teacht ina sheanfhear tinn, ná bí buartha, bí sona. Bhaineadh sé taitneamh as an amhrán sin ó Bob Marley.

Cúpla Fístéip le Feiscint

Cúpla rud suimiúil anseo inniu daoibh…….Feicfidh tú ár gcairde thuas i mBoston ag obair go dian ar a gcuid Gaeilge faoi stiúir an réalta scannáin Micheál Newell agus ar thar n-ais in Éireann bhí píosa deas ar Nationwide le déanaí ina fheictear cara eile Micheál de Mordha ag cainte faoi na Blascaod.
(Aon uair a bhímse i gCorca Dhuibhne bíonn sé ró garbh dul go dtí na hoileáin………..ochón ochón………. ach cuma an deas ar an aimsir sa fís seo………. )

Stair Rúnda an Margadh Saor nó Raiméis?

Bhain an scannán seo geit asam, níl leanann sé ach cúig nóiméad. Ar ndóigh is feachtas margaíochta é an scannán don leabhar nua foilsithe seo, The Shock Doctrine: The Rise of Disaster Capitalism..ach ……….

The Wind That Shakes The Barley.

Chonaic mé an scannán seo i Manhattan an tseachtain seo chaite. Bhí an tréimhse sin dár stair an crua ar fad. Ní fheadar an bhfuil aon saghas cogaidh chomh dona agus cogadh cathartha. Nuair a bhíonn cairde agus clanna ar taobhanna difriúla mar a bhí ag an am san, briseann anam an phobail. Fanann rianta an bhriste céanna sna glúine a leanann, mar is eol dúinn. Ní gá dom dul isteach sna eachtraí a chur isteach go mór orm sa ré bhrónach sin, ní hamháin de dheasca na Dúchrónaigh lofa ach de dheasa briste anama na hÉireannaigh.
Fuair an scannán gradam i gCannes anuraidh, an Palme dÓr.
Bhí triúr againn ann le cheile agus bhíomar scriosta ag teacht amach ón amharclann. Tá sé fos ar m’intinn.