Lá na Gaeilge i Portland Oregon.

Beidh mé ag imeacht maidin amárach chuig Portland Oregon chuig an Lá na Gaeilge curtha le cheile ag Bob Burke agus Aislinn Adams i Marlyhurst College. Bhí lá iontach againn anuraidh agus táim ag súil go mór le mo chairde a fheiscint arís. Beidh ranganna ar sé leibhéal ann déarfainn agus ceardlanna cheoil agus rince. Is maith liom cathair Portland chomh maith, níl sé ró mhór ach bíonn buntáistí na cathrach ann. Bhí an aimsir fhliuch anuraidh ach tá aimsir bhreá geallta dúinn an deireadh seachtaine seo.

Bain sult as Loretta Lynn agus Jack White anseo! agus iad ag canadh Portland Oregon..is fiú fanacht go dtí deireadh, amhrán an deas..............
Hmm............... ba mhaith liom Gin Fizz díreach anois...............

Is leor sin faoin aimsir mar cad faoi seo……..

Bhí plean agam an aimsir álainn a luaigh mar bhí eagla orm an tseachtain seo chaite. Gach uair a bhíos ar an bhfón le duine in Éireann bhíodar ag caint faoin aimsir Mediterranean a bhí acu agus sinn anseo fós inár stocaí agus ár scairfeanna! Áthas orm go bhfuil an ghrian ag taitneamh orainn ó Dé Sathairn.

Is leor sin faoin aimsir mar cad faoi seo……..

” Is cúis mhór áthais do Ghlór na nGael gur ghlac formhór rannpháirtithe na comhdhála 'Fís Ghaeilge Mheiriceá Thuaidh' go bhfuil gá le scátheagras a bhunú a dhéanfaidh comhordnú ar obair na ngrúpaí Gaeilge sna Stáit Aontaithe Mheiriceá agus a dhéanfaidh ionadaíocht thar a gceann i réimse leathan oibre. “

Formhór rannpháirtithe? Níor luaigh éinne é seo más buan mo chuimhne? Luaigh an cainteoir deireannach Liam Guidry, Daltaí na Gaeilge gur chuala sé rud éigin faoi seo ...ach sin an méid a chuala mise? Chuala mé gach cainteoir........ar thit mé i mo chodladh......

Scriobh mé an píosa seo ar an 20ú lá
”Níl a fhios agam an raibh cuspóir áirithe i gceist ag an gcomhdháil seo….”
ach is dócha go raibh cuspóir ann i ngan fhios domsa? Agus déarfainn i ngan fhios do ana cuid eile a bhí ann chomh maith.

Feicfimid cad a tharlóidh amach anseo!!!

Fís Ghaeilge Mheiriceá Thuaidh

Bhí an Ghaeilge le cloisteáil i Nua Eabhrac agus i Washington an deireadh seachtaine seo. Cuireadh tús le na himeachtaí domsa le seoladh bogearraí nua, The Rosetta Stone for Irish, san Embassy i Washington oíche Déardaoin, bhí seisear againn ó Nua Eabhrac ann, ach níos mó faoi sin lá eile.

Tá sé níos suimiúla mo smaointí a chasadh chuig an chomhdháil thábhachtach Fís Ghaeilge Mheiriceá Thuaidh a bhí ar siúil thar an deireadh seachtaine seo thart san óstlann Affinia i gcathair Nua Eabhrach. Cuireadh Glór na nGael le cheile an chomhdháil seo agus osclaíodh oíche Aoine í le fáilte oifigiúil in oifigí na consalachta, Nua Eabhrac. Thug Breandán Ó Caollaí, leas-consal, agus Máire Ní Annracháin, Cathaoirleach Ghlór na nGael, fáilte is fiche roimh cách agus bhí an-choisir againn ann (..a lean ar aghaidh in O’Neills …)
Níl a fhios agam an raibh cuspóir áirithe i gceist ag an gcomhdháil seo ach is é an rud is tábhachtaí, dar liom, ná a aithint go bhfuilimid uile ag iarraidh obair a dhéanamh an teanga a bheith in úsáid níos mó mar ghnáth teanga an lae acu siúd le suim acu inti, pé tír (nó pé mór roinn!) ina tá siad lonnaithe. Is í an tseana íomhá ná an teanga gafa sa seomra ranga, nó le lucht na h ollscoileanna mar ábhar taighde nó foilsitheoireachta, nó sa Ghaeltacht taobh thiar teorann na bochtaineachta fadó, aicmí uile a bhí scoilte óna cheile. Tá athrú tagtha ar an íomhá seo gan dabht, buíochas le Dia, ach fós féin tá an bóthar ós ár gcomhair casta. Ní maireann teanga gan pobal. Fíric shimplí. Ní foláir dúinn mar sin pobail na Gaeilge a chothú le imeachtaí a mheallann daoine le cheile, ní chun an teanga a phlé, ach an teanga a úsáid fad is atá daoine ag baint taitneamh as an imeacht nó as an gcomhluadar, sé sin an cur chuige cairdis! Is í easpa comhthéacs an fhadhb a bhain, agus a bhaineann fós, leis an teanga…agus, má cothaítear comhthéacs trí imeachtaí a eagrú tiocfaidh na gaeilgeoirí, agus ní foláir fáilte roimh foghlaimeoirí a bheith páirteach agus iad a spreagadh leanúint lena gcuid staidéar.

Ní féidir teanga a úsáid gan í a fhoghlaim agus chualamar ag an gComhdháil ana chuid faoi cúrsaí tacaíochta atá ar fáil anois d’fhoghlaimeoirí agus do mhúinteoirí ar fud na cruinne ó fhoinsí éagsúla in Éirinn. Labhair ochtar linn ó eagraíochtaí agus gluaiseachtaí in Éirínn faoina bhforbairtí difriúla; Julian de Spáinn, Conradh na Gaeilge, BAC. Feargal Ó Cuilinn, Comhluadar; Orla Nic Suibhne, Seachtain na Gaeilge, Tomás Mac Gearailt, Bard na Gaeilge Teo, Déaglán Ó Briain, An Roinn Gnóthaí Pobail Tuaithe agus Gaeltachta, Breandán Mac Cormaic, Fondúireacht na Gaeilge Teo, Anna Ní Ghallachair, Ollscoil na hÉireann, Má Nuad, Liam Ó Cuinneagáin, Oideas Gael agus Pádraig Ó Ceithearnach, Comhdháil Náisiúnta na Gaeilge. Bá mhór an onóir dúinne go raibh suim acu go léir teacht agus a saothair difriúla a mhíniú agus bhí sé go breá dúinn teagmháil a dhéanamh leo agus tá súil agam gur bhaineadar taitneamh as bualadh linne chomh maith.

Chualamar chomh maith scéalta ó ár gcairde féin ón taobh seo den Aigéan Atlantach, faoi stair a gcumainn agus a bpleananna amach anseo. Ken Nilson, Ollscoil St Francis Xavier, Pádraig Ó Siadhail, St Mary’s University, Mike Newell, Conradh na Gaeilge, Boston, Aralt Mac Giolla Chainnigh, Cumann na Gaeltachta Ceanada, Séamas Ó Neachtáin, Cumann Carad na Gaeilge, Elaine Ní Bhraonáin, Irish Arts Centre, agus Liam Guidrey, Daltaí na Gaeilge.

Aithnítear go soiléir anois gur coincheap idirnáisiúnta í An Ghaeltacht agus nach mbaineann an coincheap seo níos mó le píosa talún taobh istigh teorann. An é sin an fáth go gcloistear tagairt do Global Gaeilge go minic le déanaí? Maireann an teanga leo siúd a labhraíonn í, leo a cuireann fuinneamh isteach í a choimeád slán, leo a scaipeann eolas fúithi, leo atá toilteanach ranganna agus imeachtaí a bhunú agus a thugann fáilte roimh foghlaimeoirí, leo a bhíonn ag iarraidh í a úsáid mar gnáth teanga in ionad ábhair cainte an t-am ar fad. Nach bhfuil aithne againn uile ar daoine nach stopann riamh ag caint faoin teanga i mBéarla! in ionad sa teanga..…agus caithfidh mé a rá go bhfuil aithne agam ar dream maith daoine eile a ritheann chun an dí na cainteoirí sin a sheachaint!

An mbeidh aon toradh dearfach le feiscint amach anseo ó chúrsaí na deireadh seachtaine seo? Déarfainn go mbeidh, mar tagann torthaí dearfacha i gcónaí ó teagmhálacha nuair a bhíonn an cuspóir céanna ann. Ní neart go cur le cheile.

Fiú i mo chas féin tharla go raibh mé ag caint sa bheár le cúpla cairde, Briain Ó Broin agus Una McGillicuddy, ní rabhamar le cheile le fada anuas de dheasca brú oibre ach do bhíodh an nós againn teacht le cheile i Manhattan go rialta le cúpla daoine eile le Gaeilge, i gcomhair cúpla deoch agus dinnéar. Faraor mar a luaigh bhíomar uile ró gnóthach teacht le cheile le tamall anuas …. Ach bhraithimid uainn ár mbaicle chomhrá bheag. Dheineamar cinneadh agus sinn sa bheár teacht le cheile i gcomhair picnic b’fhéidir sa Pháirc Lárnach anseo i Nua Eabhrac sa Samhradh agus sraith léitheoireachtaí drámaí a chur ar bun ansin. Cuirfimid cuirí chuig ár mic léinn agus ár gcairde go léir teacht. Feicfimid! Tá bailiúchán drámaí agam ón Comhairle Náisiúnta Drámaíochta, foilsithe faoi choimirce Conradh na Gaeilge fadó fadó (costas 1/= an cóip acu!) Tá roinnt drámaí ag Una agus ag Briain chomh maith. Nach mbeadh sé go deas na focail sin a chloisteáil i mbéil daoine in ionad a bheith ina gcodladh ar an seilf?
Aon rud eile amach anseo?...Plean agam dul go Portland, Oregon ag deireadh na míosa go dtí an Lá na Gaeilge i gColáiste Marylhurst, agus tá lá breá geallta, buí le Bob Burke agus Aislinn Adams… anuraidh bhí ceithre scór daoine páirteach… agus ar ais ar an gcósta seo beidh Lá na Gaeilge i gColáiste Elms i Chicopee Mass. ar an 7ú lá de mhí Meitheamh.
Bí linn!

Cén maitheas atá inti?

Seo an freagra a thug Bryan McMahon, an scríbhneoir ó Lios Tuathail Contae Chiarraí, don cheist: “When Ireland leaped for freedom she did so in great measure from the springboard of our own language. What good is it? What good is the dawn? Or the wonder of a daisy? What good is the Song of Songs? The Book of Kells? Or the souvenirs of women? Can faith be weighed or measured in ounces, decibels or amps? Are not the most precious things in life and the mainspring of men’s actions beyond definition in terms of intrinsic value?”
Ní gá níos mó a rá. Fuaireas an sliocht seo ó mo chara Nóirín Ní Chatháin.

Cé a bheidh againn? Hillary nó Barack?

Tá cinneadh uainn!!!
Seo dhaoibh an banna cheoil Hardy Drew agus na Nancy Boys. Is cosuil go bhfuil cinneadh déanta acu le tamall anois.

Global Gaeilge

Beidh deireadh seachtaine na Gaeilge ar siúil in Esopus NY an tseachtain seo. Déarfainn go mbeadh timpeall 100 daoine ann, tá sé deacair coimeád suas le gach rud!!! Braithim go bhfuilim díreach teacht ar ais chugam féin tar éis na tréimhse i gCeanada seachtain ó shin.

Ansin an tseachtain seo chugainn beidh Fís Ghaeilge Mheiriceá Thuaidh ( nó Global Gaeilge, ainm i bhfad níos fusa) ar siúl in NYC 16 -18 Mí na Bealtaine. Ba í seo an chomhdháil is mó i NYC go dtí seo, maidir leis an teanga (Sílim ar aon nós).

Tá sé ráite go mbeidh 22 cainteoir ag teacht ó Éireann faoi choimirce Glór na nGael. Bhí cur síos i mBEO le déanaí.

Beidh na boic mhóra uile ag teacht!!! Gan trácht ar roinnt ban ríthábhachtacha!!!

(Tá súil agam nach mbeidh siad uile ar an eitilt céanna mar beimid i bponc má tharlaíonn aon tubaiste, bá chóir dóibh a bheith ar eitiltí difriúla ar eagla na heagla, cosúil le rí theaghlach na Breataine :) )

Déarfainn go mbeidh an-scléip againn uile le cheile…ag obair ar ndóigh. Tá cairde liom ag teacht go Cathair Nua Eabhrac ó New Jersey, Pennsylvania, Connecticut, Massachusetts, Ceanada agus áiteanna eile déarfainn.

Nuala Ó Faoileain

Tá a fhios againn le tamall gearr anois go bhfuil Nuala tinn. Éist anseo léi ag caint le Marion Finucane ar an 12ú Aibreáin. Duine faoi leith atá inti, is cuimhin liom í ar an teilifís fadó ag plé leabhar agus ag argóint faoi rudaí éagsúla, sin blianta ó shin. Léigh mé a chuid leabhar (a féin bheathaisnéise ina measc) agus cheapas ag an am go raibh sí chomh oscailte sin lena saol féin, lena saol pearsanta agus a mothúcháin uile….b’fhéidir ró oscailte? agus níor thuigeas é sin. Tá ana bhrón uirthi anois agus tháinig brón orm ag éisteach léi ach fós féin tagann a féith grinn trí a caint anois is arís. Is bean spioradálta í cé nach bhfuil creidimh aici. Tuigim é sin. Beidh sí ag fágáil slán linn go luath, dár léi, agus tá saghas éadóchais uirthi agus í fós chomh macánta lena mothúcháin féin agus a bhí sí riamh. Tháinig fonn orm agus mé ag éisteacht léi mo lámh a chur ar a lámh mar tá sé chomh deacair teacht ar na focail cearta nuair a bhíonn duine i gcruacás. ”There’s nothing much wrong with me except dying.” a deir sí.

Cantalach? Mise??

Bainim taitneamh as mo Irish Times gach seachtain. Tagann an t-eagrán ó Dé Satharn chugam gach Dé Máirt sa phost agus de gnáth bíonn seans agam é a leamh maidin Dé Chéadaoin le cupán caife.

Chonaic mé fógra le déanaí ón gcomhlacht Shomera in Éirinn. Ní dóigh liom go bhfuilim ag éirí níos cantalaí ach cuireann ainmneacha mar seo isteach orm. Tá siad chomh amaideach!
Shomera! Is é sin comhlacht in Éirinn a thógann seomraí breise nuair a bhíonn gá ag daoine spás níos mó a bheadh acu gan an t-airgead nó b‘fhéidir gan an dúil acu teach nua a fháil.
www.shomera.com Ach ar aon cuma níl i gceist acu ach béalghrá maidir leis an teanga, dar liom.
Ní fheadar cé acu a bhíonn níos measa. Béalghrá atá soiléir mar seo, nó béalghrá atá faoi cheilt, sé sin na daoine a ligeann go bhfuil suim acu sa teanga nuair nach bhfuil…… ach cad faoi seo www.seomra.com Tá an t-ainm ceart glactha acu agus píosa sa teanga ar an leathanach seo leis an gcuspóir (is dócha) daoine mar mise a choimeád sásta! agus ciúin… Tá shomera.ie agus seomra.ie acu chomh maith, ach is é Shomera an ceann a úsáidtear ar a bhfógraí srl. An gceapann siad go bhfuil an gnáthdhuine in Eirinn chomh dúr nach dtuigeadh siad an focal seomra? Agus go bhfuil SHOMERA níos fusa dóibh…………is truamhéalach an scéal é.
Seo ceann eile: Ishka, in ionad uisce, úsáideann Munster Soft Drinks an t ainm seo dá fíor uisce. Ní bhíonn ach an uisce seo in Aerfort na Sionna. Is dócha go mbeidh níos mo samplaí os mo chomhair nuair a bheidh mé in Éirinn i lár an tsamhraidh. ochón.

Muna bhfuil suim acu sa teanga tuige nach féidir leo í a fhágáil dóibh siúd le suim inti? In ionad an droch úsáid seo?

Cad is brí leis an bhfocal sin? Arís?…..

Crógacht ar Leith

Bainim taitneamh i gcónaí as an gclár Comhrá le Mairtin Tom Sheáinín … . Tá scil fé leith aige siúd scéalta daoine a tharraingt amach uatha gan stró nó strus a chur orthu ar chor ar bith.
Féach anso brú ar WEB TV agus ansin faoi (Cláir eile- Cartlann : Comhrá ar 25/4/08)

Ar an 25/4/08 craoladh agallamh idir Mairtin agus Pádraig O hAiniféin, fear óg as Baile an Fheirtéaraigh, Corca Dhuibhne, faoin lá i 2000 ar léim sé thar chlaí agus ar bhris sé a mhuineál nuair nach raibh sé ach 16 bliana d’aois. Bhí sé ag bailiú bláthanna dá mháthair ag an am san roimh dul ag imirt cispheil leis a chairde. Tá Pádraig anois in a fhear óg dathúil agus é i gcathaoir rothaí, gan mothú óna mhuineál síos. Labhraíonn sé le Máirtín faoina shaol anois agus an tslí ar bhain sé ceart den athrú saoil. Bhí sé deacair dom taitneamh a bhaint as an gclár seo toisc an méid bhróin a bhraithim don fhear óg seo.

(Bím ag smaoineamh ar mo mhac féinig agus é i mbarr a shláinte ar 16 bliana d’aois faoi láthair agus é ag baint súp nach beag as an saol, táim scriosta fiú ag smaoineamh ar anachain chomh dona seo)

Tagann meon dearfach an fhir óig seo Pádraig chugainn go soiléir sa chlár. Bíonn sé áthasach as na mion rudaí a thugann píosa neamhspleáchais dó, cé go bhfuil bean cúraim uaidh an t-am ar fad idir oíche is lá. Deir sé go mbíonn daoine ann i gcruacháis i bhfad níos deacra tar éis timpistí ná é féin.

Ceacht dúinn uile in a fhocail.

Nach mbeadh sé i bhfad níos fearr breis airgid a chur isteach taighde níos mó a dhéanamh ar conas gortaithe mar seo a réitigh ná é a chaitheamh 1) ar cogaí a fhágann tuilleadh fir agus mná óga, gan trácht ar páistí, gortaithe ar fud an domhan? nó 2) ar conas sinn a choimeád óg le cabhair máinliachta nó ceimic

Tá rud éigin cearr leis an cine daonna

Meascán

Bhí alt suimiúil anseo san Economist le déanaí faoi Marie Smith, cainteoir na teanga Eyak in Alaska. Is scáthán an chultúir í teanga agus nuair a bhí brú ar chultúr Marie thosnaigh an teanga seo ag laghdú. Anois tá an cultúr sin beagnach imithe chomh maith déarfainn. Ní scéal nua dúinn. Nuair nach bhfuil comhthéacs ann teanga a usáid imíonn sí; bíonn uirthi ról an scátháin a ghlacadh, agus le na hathraithe chultúir a thagann le imeacht ama athraíonn an íomhá sin chomh maith, muna athraíonn nach bhfuil sé soiléir go bhfuil scoilt sa chultúr? Agus as sin go bhfuil cultúr nua i réim.

D’fhág Dave ó Chorcaigh teachtaireacht ar an mblog le déanaí maidir le leabhar Diarmuid Feiritéar Judging Dev. Seo í:

Muna bhfuil fhios ag daoine, is féidir leo éisteach le Judging Dev freisin. Tá an sraith go léir le fáil mar podchraoladh ón nasc seo.

Solas an Earraigh

Tagann athrú ar an solas ag an am seo den bhliain agus éirim corrthónach, feicim go bhfuil alan le déanamh sa teach agus taobh amuigh sa ghairdín agus bím mí fhoighneach liom féin tús a chur ar gach rud ag an am céanna. Chaitheas an deireadh seachtaine seo ag obair lasmuigh agus tá cuma i bhfad níos fearr ar an ngairdín cheana féin, agus inné le luí na gréine, dúirt mé liom féin go bhfuil orm cúpla seomra sa teach a phéinteáil, feicim mhéarloirg gach áit, ansin na fuinneoga a ghlanadh, troscán a bhogadh timpeall srl. Glantacháin an earraigh is dócha atá ag chur an diabhal meon seo orm, ach tá fuinneamh ar leith ionam na rudaí uile seo a dhéanamh. B fhéidir go bhfuilim cosúil le éan ag an am seo den bhliain, gnóthach sula dtagann an aimsir te! mar chaithfidh mé a admháil nach mbíonn mórán fuinnimh agamsa i lár an tsamhraidh ach mohito a ól, leabhair a léamh agus néalta codlata a ghlacadh faoi scáth na gréine. Saol an mhadaidh bhán!
Maidir le leabhair, rinne mé dearmad leabhair atá leite agam a luaigh anseo le déanaí, bhuel chríochnaigh mé The Day of The Locust le Nathaniel West cúpla lá ó shin. Is cur sios atá ann faoi na gnáth daoine sa chúlra fad is a bhí Hollywood ag fás, ach scéal an iarthair go hiomlán atá ann i ndáiríre, agus an tslí in a bhíonn daoine ag iarraidh teacht ar clú agus cáil in aon slí, gan smaoineamh ar an gcostas, nó fiú teacht ar sort chlú trí teagmháil le daoine mór le rá.

Seoladh Súil Siar leis an Aire Éamon Ó Cuív i Glucksmans Ireland House, New York University.

Liam Guidrey agus Ethel Brogan ó Daltaí na Gaeilge leis an Aire Éamon Ó Cuív.

Éamon Ó Cuív ag caint le Delia, baintreach Bharra Úi Dhonnabháin

Eibhlín Zurell, Éamon Ó Cuív agus mé féin tar éis seolta Súil Siar

Ní raibh seans agam cuairt a thabhairt ar an mblog seo an tseachtain seo chaite chomh gnóthach agus a bhíos......... Ar dtús, bhí an Lá na Gaeilge ar an 29ú curtha le cheile ag An Scoil Chois Claí i gcoláiste Í ar fheabhas. Bhain gach duine an taitneamh as na ranganna, na leachtaí agus an craic go hiomlán agus táim ana bhuíoch de na léachtóirí, na múinteoirí uile agus ar ndóigh na cuairteoirí go léir.

Díreach agus a bhí an lá mór thart bhí orm, in éineacht le Eibhlin Zurell, díriú ar an 3ú Lá de mhí Aibreáin agus seoladh leabhair Bharra Uí Dhonnabháin, Súil Siar. Bailiúchán Aistí dá chuid, le aistriúcháin, atá ann. Fuaireamar cuireadh ó Dr. Joe Lee, stiúrthóir Glucksman Áras na hÉireann, NYU, an seoladh a bheith againn ansin díreach tar éis léachta an Aire Ui Cuív ag an gcomóradh i ndílchuimhne ar Bharra a bhíonn ar siúl in Áras na hÉireann gach bhliain.

Ba mhór an onóir dúinn agus d'fhoilsitheoir an leabhair, Daltaí na Gaeilge, an cuireadh seo a fháil.
Thug an t-Aire Éamon Ó Cuív léacht suimiúil faoin teideal “Todhchaí na Gaeilge san Aonú Aois is Fiche” Ansin labhair Eibhlin agus mise, mar eagarthóirí an leabhar, agus ansin bhí cúpla focal an deas ó Liam Guidry, Daltaí na Gaeilge. Thug Ethel Brogan Uachtarán Daltaí na Gaeilge an chéad cóip den leabhar, Súil Siar, don Aire.

Caithfidh mé a rá go raibh an t-Aire, agus a bhean cheile Áine, go h-an deas cairdiúil agus toilteanach caint le gach éinne. Bhí seans agam labhairt leis ag an dinnéar tar éis na h-ócáide faoi saol an pholaiteora agus alán ábhar eile, gan trácht ar an méad atá déanta ag a oifig, An Roinn Gnóthaí Pobail, Tuaithe agus Gaeltachta, ar son na Gaeilge. Duine an-suimiúil agus dearfach atá ann.

Chaith mé féin agus Eibhlin Zurell beagnach trí bhliain ag obair ar an leabhar seo, creid nó ná creid. Ghlacann jab mar seo ana chuid ama, i gcónaí níos mó ná a cheapfá! Ach b’fhiú é, dar linn, tá sé deacair dom a mhíniú i gceart an meas a bhí againn ar Bharra agus tá áthas an domhain orainn gur tháinig Daltaí na Gaeilge chugainn le suim an leabhair a fhoilsiú. Is é cuspóir an leabhar ná aitheantas a thabhairt ar ár gcara uasal, ní hamháin as a chuid scríbhneoireachta ach as an gcabhair a thug sé do gach duine le fíor suim sa Ghaeilge iontu. Tá na scéalta uile an-spéisiúil agus tagann spiorad an údar chuig an léitheoir tríothu chomh maith.
Is féidir teacht ar cóip ar an suíomh seo: siopa Daltaí na Gaeilge agus amach anseo ag deireadh seachtainí na Gaeilge agus Amazon.

Fuair Eibhín agus mise cuirí an leabhar a sheoladh i gCeanada ag an Deireadh Seachtaine na Gaeilge i Kingston Ontario ag deireadh na míosa seo, agus i Portland Oregon ag an Lá na Gaeilge ansin ag tús Meitheamh.

Lá na Gaeilge 2008

Táim fós beo. Níor chuir E. Spitzer an méid sin déistine orm nach raibh mé in ann teacht ar ais anseo. Tá alan ar siúil an tseachtain seo agus mé ag déanamh ullmhúcháin don Lá n Gaeilge 2008, lonnaithe i gColaiste Í, sé sin IONA College, New Rochelle, NY, Dé Sathairn. Beimid ansin ó 9 R.N. go dtí 5: 30 I.N. agus tá lá breá geallta....... Go dtí seo beidh 65 i láthair ach déarfainn go mbeidh níos mó ar an lá……..(tagann daoine i gcónaí ar an lá, gan a bheith cláraithe!!)
Beidh ranganna i gcomhair na foghlaimeoirí agus ar ndóigh beidh grúpa ansin le Gaeilge líofa agus beidh orthu trioblóidí an domhan a réitigh fad is a bhíonn na ranganna ar siúil (Déanann siad é seo gach bhliain ach nach bhfuil fadhbanna fós ann?). Beidh léacht againn le Una McGillicuddy “Ná Croch na Cearca! le do thoil” A View of Early Irish Law agus léacht le Brenda Ní Shúilleabháin maidir lena cuid oibre le seanamhná Chorca Dhuibhne agus na cláir teilifíse ‘Bibeanna’ curtha amach le TG4 anuraidh.
Ag súil go mór le gach duine a fheiscint arís.

Ethical Lapse!!!! mar dhea....

Go bhfóire Dia orainn!
Sin a tugadh ar ghníomhaíocht Elliot Spitzer i DC Cúpla seachtain ó shin agus í á phlé acu ar CNN inniu. Cén saghas raiméise í sin? Bhris sé an dlí i slí do-mhaite. Cén fhad a bhí baint aige leis an “Club” seo? Cheapamar uile gur duine iontaofa a bhí ann….Cuireann sé déistin orm. Níl trua ar bith agam dó anois ach trua dá mhuintir agus dá chomhoibrí sa toghchán bliain nó dhó ó shin gan trácht ar an bpáirtí daonlathach i NY. Is dócha go bhfuil racht mearaithe ar chuid mhaith dá lucht leanúna. Tuige nach mbeadh, an fimíneach lofa. Anois ag iarraidh teacht ar maithiúnas….’sea os rud é go bhfuil an scéal amuigh, sin an méid………An bhfuil aon polaiteoir iontaofa ann?

Seo Chugainn an t_Earrach

Éist le Cill Áodáin

(agus nuair a thosaíonn an fhuaim tar direach ar ais go dtí an leathanach seo chun teacht ar an dán)

Anois teacht an earraigh beidh an lá ag dul chun síneadh
Is tar éis na Féile Bríde ardóidh mé mo sheol;
Ó chuir mé i mo cheann é ní stopaidh mé choiche
Go seasfaidh mé thíos i lár Chontae Mhaigh Eo.
I gclar Chlainne Muiris bheas mé an chéad oíche,
Is i mBalla thaobh thíos de thosós mé ag ól;
Go Coillte Mách rachad go ndéanad cuairt mhíosa ann
I bhfógas dhá mhíle do Bhéal an Áth Mór

Fágaim le huacht go n-éiríonn mo chroíse
Mar éiríos an ghaoth nó mar scaipeas an ceo
Nuair a smaoiním ar Chearra nó ar Ghaileang taobh thís de,
Ar Sceathach an Mhíle nó ar phlánaí Mhaigh Eo..
Cill Aodáin an baile a bhfásann gach ní ann,
Tá sméara is sútha craobh ann is meas ar gach sort;
Is dá mbeinnse i mo sheasamh i gceartlár mo dhaoine
D'Imeodh an aois díom is bhéinn arís óg.

le Antoine Ó Reachtúraigh

Anam Cara

Bhí ana chraic agam ag an deireadh seachtaine cé go raibh amhras orm fúm féinig ag an am céanna…. Bhíos páirteach i seó tráthnóna Dé Domhnaigh san Westchester Arts Exchange.
Seo mar a tharla, bhuail mé leis an stiúrthóir ag coisir na Nollag, bhí sean aithne agam uirthi ach níor bhuaileamar le cheile le roinnt blianta anuas. Bhíos ag canadh rud éigin le cara liom an oíche sin agus thaitin an t-amhrán léi… ansin d’iarr sí orm a bheith páirteach sa seó seo…. agus……tar éis cúpla gloine fíona…. bhíos lag os a comhair, tá a fhios agaibh….Rud eile ná bíonn deacrachtaí agam i gcónaí le bheith diúltach….. . agus ar ndóigh dúirt mé léi go mbeinn toilteanach…….…Anam Cara an t-ainm a bhí ar an seó agus é curtha le cheile ag an Hamm and Clov Stage Company. Bhí ochtar againn ag obair le cheile agus d’éirigh go maith linn. (caithfidh mé a rá.) Meascán a bhí ann idir scéalta startha, scéalta ón miotaseolaíochta, scéalta grinne, amhráin, ceol, seanchaíocht agus damhsa. Bá é an teagmháil daonnachta téama an seó. Bhíos neirbhíseach go leor nuair a chonaic mé na haghaidheanna uile ag féachaint orm….ní raibh sé mar sin sna cleachtaí ar chor ar bith! (agus ní raibh taithí ar bith agamsa a bheith i m’aisteoir, ach dúradh cara liom go mbím i gcónaí i mo aisteoir i ngan fhios dom féin.. Hmmm an bhfuil an cheart aici?)….. Ach bhí gach uile rud ceart go leor sa deireadh agus dúradh linn go bhain an lucht féachana uile taitneamh as. Bhí Aidan Redmond, Una McGillicuddy, Maureen Brady, Jimmy Kerr, John Redmond, Leslie Kelly agus an stiúrthóir, Holly Villaire páirteach agus bhaineas féin an taitneamh as am a chaitheas ag obair ar chlár an lae leis an dream proifisiúnta, éirimiúil seo. I ndáiríre ba mhór an onóir domsa cuireadh a fháil a bheith páirteach sa seó leo.

Judging Dev

Bhíos ag léacht le Diarmuid Feiritéar, staraí, oíche Déardaoin i Manhattan. Bhí sé ag caint faoi a leabhar nua Judging Dev atá díreach tar éis teacht ar an margadh. Ní staraí mise ach tá suim agam i gcúrsaí staire. Ní dóigh liom gur féidir an lá atá inniu ann a thuiscint i gceart ar chor ar bith gan mórán eolais a bheith agat ar an am atá imithe thart uainn. Bhí an leacht go breá, beoga agus suimiúil agus luaigh údar Judging Dev nach raibh a anam féin le aon dream polaitiúil áirithe in Éirinn….ach bhí sé soiléir áfach go raibh meas nach beag aige ar an bhfear fada, rud a bheadh tábhachtach déarfainn, chun an scéil seo a scríobh i gceart. Ní i gcónaí a bhaineann meas agus a bheith ar aon tuairim le duine, rud atá an-tábhachtach a aithint. Is trua nuair a fheictear bearna chomh mór idir idé-eolaíochtaí nach maireann aon meas idir na hidé-eolaí! (Caithfidh mé a rá go bhfuil ana mheas agam ar John McCain sa tír seo ach ag an am céanna ní dóigh liom gur eisean an duine ceart don post mór…...) ….Ar an drochuair ní raibh seans agam teacht ar choip don leabhar ag an léacht mar theip an foilsitheoir iad a chur ansin in am. Bhí díomá ar an lucht éisteachta ach tá sé le fáil ar Amazon.

Iar Fhocal.
Tharla go raibh seans agam labhairt le Diarmuid agus a bhean cheile Sheila tar éis na léachta agus ní fada go raibh teagmháil eadrainn. Bhí aithne aige ar mo mháthair cheile! Iar múinteoir scoile (ón nGaeltacht) atá inti a bhíodh ag obair le athair Dhiamuid (gaeilgeoir agus priomhoide scoile) i mBAC. Bhí aithne ag Diarmuid uirthi chomh maith agus é in a bhuachaill beag sa scoil sin... Is beag í an domhan í gan dabht.